Ragdoll Cattery The Flowergirls

Lotje is zwanger - met Kerst kittens !!!

​Over de Ragdoll

 

Ragdolls zijn grote katten met een halflange zijdezachte vacht.
Pas rond het derde jaar is hij uitgegroeid en uitgekleurd. Ragdolls zijn vrij rustige, aanhankelijke katten. Ze zijn heel sociaal, erg op mensen gericht, ontzettend nieuwsgierig en vriendelijk.
De Ragdoll is ontstaan in Amerika in de jaren zestig. Ann Baker is toen begonnen met een witte Angora-achtige poes. Deze kat, Josephine, was van Ann Bakers Buurvrouw. Josephine had vaak kittens die allemaal wild waren. Op een gegeven moment werd Josephine door een auto aangereden maar gelukkig overleefde zij het ongeluk.
Toen zij genezen verklaard was, ging Josephine weer naar huis en kreeg zij korte tijd later weer kittens. Deze kittens waren echter anders dan voor het ongeluk. Ze waren zeer lief, erg speels en totaal ontspannen. Ook waren ze dol op menselijke aandacht. Josephines eigenaar wilde van de kittens af. Ann Baker vond dit gedrag, als ervaren kattenfokster, erg interessant en besloot enkele kittens mee te nemen. Buckwheat werd haar eerste kat.
Ann had een oudere zoon van Josephine geleend om een nieuwe lijn op te zetten in haar fokprogramma. Dit was een zwart bruine Pers met de naam Blackie. Tijdens de bezoeken aan de eigenaar van Blackie zag ze zijn broer, een indrukwekkende kater, ondanks zijn uiterlijke kenmerken van een Heilige Birmaan, maar was hij dat niet. Ook deze kater mocht zij lenen voor haar fokprogramma. Ann noemde deze kater Raggedy Ann Daddy Warbucks. Beide waren zoons van Joshepine maar volgens Ann van verschillende vaders.
De vader van Daddy Warbucks was onbekend zodat het moeilijk is om de oorsprong verder te achterhalen. Buckwheat, een effen zwarte poes, was een dochter van Blackie en Josephine. Zij had het uiterlijk van een Burmees maar met een dikke vacht. Naast Buckwheat kreeg Ann nog een poes, Raggedy Ann Fugianna. Dit was in feite een mislukte Bi-colour en haar vader was Daddy Warbucks.
Toen Ann Buckwheat en Fugianna in eigendom had en recht had op dekkingen van Daddy Warbucks, was de rest niet zo moeilijk. De basis voor het nieuwe ras was gelegd. Ann besefte dat de nakomelingen van deze drie grondleggers speciaal waren en noemde "haar" ras Ragdolls. In 1975 liet Ann "Ragdoll" registreren als trademark.


Uiterlijk


Een Ragdoll is een forse kat. Ragdoll betekent letterlijk 'lappenpop', omdat de kat zich in de armen van zijn baasje laat hangen.
Zijn vacht is halflang, zijdezacht en klit normaal gesproken niet. Point Ragdoll kittens worden spierwit geboren waarna de kleuren langzaam duidelijk worden. Pas rond het derde jaar is hij uitgegroeid en uitgekleurd. Katers wegen dan tussen de 5 en 10 kilo, een volwassen poes weegt ongeveer 3 tot 6 kilo.
Ragdolls vallen onder de pointkatten, colourpoint. Dat wil zeggen dat de points, dus de oren, poten, staart en masker zijn gekleurd terwijl het lichaam lichter gekleurd is. Point Ragdolls hebben blauwe ogen.
De kleuren van de Ragdoll zijn Seal, Blue, Choclate, Lilac, Red, Creme en Tortie, al deze kleuren komen ook in lynx (tabby) voor.
De Ragdoll komt voor in drie hoofdvariëteiten, namelijk Colourpoint, Mitted en Bi-colour.
Colourpoint: masker, oren, poten en staart zijn gekleurd. Lichaamskleur is lichter, crèmekleurig. De borst is meestal lichter dan de rest van het lichaam. Een colourpoint mag absoluut geen wit hebben.
Mitted: mitted betekent gehandschoend. Bij een mitted zijn de points gekleurd. Daarnaast heeft de Mitted witte sokjes aan de voorpoten en hogere laarsjes op de achterpoten. Van de kin tot aan de staartinplant loopt een witte streep, de zogenaamde buikstreep. Sommige Mitteds hebben een witte bles op hun neus.
Bi-colour: Het masker is gekleurd, maar bevat een omgekeerde, witte "V". Staart en oren zijn gekleurd. Kin, borst, buik en poten zijn wit.
Sepia en mink Ragdolls: de extremiteiten (kop, poten, staart) van mink Ragdolls zijn gelijk aan die van de point Ragdolls, echter, de vachtkleur is donkerder en warmer van kleur als die van point Ragdolls. De ideale oogkleur is aqua-achtig, variërend van licht tot wat donkerder aqua, maar ook blauwe ogen komen voor. De genen die voor het mink zorgen zijn een point gen in combinatie met een sepia gen.
Ook de extremiteiten van sepia Ragdolls zijn gelijk aan die van de point Ragdolls. Het verschil tussen de points en de vachtkleur is minimaal, maar wel aanwezig. De ideale oogkleur is geelachtig, maar aqua, blauw en oddeyed (twee verschillende kleuren ogen) komt ook voor. Twee sepia genen maken een sepia Ragdoll. Een sepia Ragdoll in combinatie met een point Ragdoll geeft alleen mink Ragdoll kittens.
In tegenstelling tot point kittens worden mink en sepia kittens al wat gekleurder geboren. Het wit (bij mitteds en bicolors) is doorgaans gelijk bij de geboorte of hooguit een paar dagen na de geboorte al te zien.


Karakter


Ragdolls zijn vrij rustige, aanhankelijke katten. Het zijn doorgaans geen schootzitters, maar zijn wel altijd in de buurt te vinden, bij voorkeur naast je. Ze volgen je vaak als een hondje waarbij je moet opletten dat ze je niet voor de voeten lopen. Ze zijn heel sociaal, erg op mensen gericht, ontzettend nieuwsgierig en vriendelijk. Ragdolls blijven hun leven lang speels. Ragdolls zijn geschikt voor gezinnen met kinderen en kunnen het ook goed vinden met andere dieren. Het zijn zeer geschikte binnenkatten maar een kattenren of afgeschermde tuin wordt ook op prijs gesteld.

 

​Giftige kamerplanten

 

Kamerplanten kunnen gevaarlijk zijn voor katten die graag op bladeren of bloemen kauwen. Hoe zwaar een kat getroffen wordt, hangt af van welk gedeelte van de plant de kat heeft gegeten: narcisbollen zijn bijvoorbeeld een veelvoorkomende oorzaak van vergiftiging bij honden, maar de bladeren en bloemen (waar een kat vaker op kauwt) zijn minder vaak de oorzaak van een vergiftiging bij huisdieren. Het is ook belangrijk om te onthouden dat een vers boeket bloemen ook kan worden opgegeten - Lelietjes-van-dalen zijn bijvoorbeeld giftig voor katten.

Uw kat hoeft de plant niet door te slikken om getroffen te worden. Sommige planten, zoals de Croton, hebben giftig sap dat wordt vrijgegeven wanneer er op de plant wordt gekauwd. Dit veroorzaakt blaren aan de mond. De risico's moeten echter wel in verhouding worden gezien. In sommige gevallen is de giftige reactie op planten erg mild. In andere gevallen is er sprake van 'zelfgenezing', waarbij de kat zichzelf geneest. Er zijn enorme lijsten van kamerplanten die kunnen leiden tot vergiftiging bij katten. In werkelijkheid vindt de meerderheid van alle katten deze planten onaantrekkelijk of oninteressant. Cyclamen zijn bijvoorbeeld vaak opgenomen in deze lijsten, maar alleen de wortel is giftig. Er zijn ook maar een paar katten die deze plant daadwerkelijk zo aantrekkelijk vinden dat ze deze zullen opgraven en er zoveel van eten dat ze ziek worden.

 

De volgende kamerplanten kunnen giftig voor katten zijn. Neem contact op met uw dierenarts wanneer u denkt dat uw kat heeft gegeten van een giftige plant.

Azalea's
Lelies inclusief de Paaslelie, Daglelie (Hemerocallis) en Tijgerlelie
Croton
Gele narcissen (Narcissoort)
Dieffenbachia
Ficus (rubberplanten, treurwilgen en vijgenplanten in verschillende kleuren)
Philodendron
Monstera (gatenplant)
Oleander
Kerstster
Hulst

 

​Giftige tuinplanten

 

De lijst met giftige tuinplanten is erg lang. De volgende planten zijn dodelijk en dus zeer af te raden om deze in de tuin aan te planten.

Buxus

Hulst

Jacobskruiskruid

Jeneverbes

Lelies

Tabaksplant

Prunus